Zo sterk en toch zo zwak
Zo machteloos
Zo verdrietig en toch nog zoveel kracht
Soms het even niet meer zien zitten op een dag
Maar kijk dan toch …..
Naar heel af en toe die mooie lach
Dat geeft toch zoveel kracht
Er even weer tegenaan
Kop op! Soms denk je heel even
Dat je het verkeerde dacht
Het opgeven
Maar een ding is zeker
Het leven is te mooi om op te geven
En als je het niet ziet zitten op een dag
Denk dan even terug aan al die mooie herinneringen
En vooral aan die
Mooie lach!

Stephanie Keuter 4TW3

Een ziekte
met een naam
maar zonder
een gezicht
want van buiten
is niet te zien
wat het
heeft aangericht.

De vermoeidheid
de wanhoop
het verdriet
en de pijn
worden niet begrepen
in een wereld
waar alles eigenlijk
te zien moet zijn.

Het is een ziekte die niemand begrijpt.

Diane Pina 6VW1

uit liefde voor u
omdat ik u mis,
schrijf ik dit gedicht

een maand geleden
ging u heen
nu staat uw naam
op een marmeren steen
u had kanker
al 10 jaar

wat heeft u geleden
wat was u sterk,
maar opeens knakte er iets
het was toen snel voorbij

uit liefde voor u
omdat ik u mis
schrijf ik dit
als laatste eer

Ray Schep, 5VW1

Een haiku is een wijze van kijken.
In Japan is het schrijven van een haiku
Al eeuwenlang een belangrijke kunstvorm.
Een haiku is een niet/rijmend gedicht van drie regels.
De eerste regel bestaat ui 5 lettergrepen,
De tweede uit 7 en de derde ook weer uit 5
Het is een gedicht waarin een intense
(natuur) ervaring wordt uitgedrukt.

Het is een mooie dag
Ook al is het dat juist niet
Vol van verlangen

Een boom in het bos
De bladeren fluisteren
Niemand begrijpt het

Zie hier een lichtpunt
Wat een ander mens niet ziet
Een kleine wanhoop

De Roparun
Een dag van het jaar
Het kwam als een wolk voorbij
Uitgeput en wel

Priscilla in ´t Hout, 5VW1

Dagen in het ziekenhuis
Liggen in een bed
Daar voel je je niet thuis
Je weet ook niet of je het wel redt

Dat is het erge als iemand kanker heeft
Elke dag veel pijn
Niemand weet hoe lang je leeft
Absoluut niet fijn

Maar gelukkig is in Rotterdam
Een ziekenhuis dat hen helpen kan,
Ze proberen daar uit alle macht
Te doen wat er van hen wordt verwacht.

Ook in het IJsselcollege doen ze mee.
Een paar docenten rennen de benen uit hun lijf
Misschien zelfs dwars door zee
Allemaal voor zieke mensen,
Boffen die daar even mee.

Al de patiënten vinden dit superfijn
Dat de dokters hun kunnen helpen
Maar ook dat wij er voor ze zijn

Claire van den Adel, 1TH2

Het leven is geven, het leven is nemen
Het leven is eeuwig tot de dood begint te claimen
Het leven is zoet, het leven is zuur
Voor deze ziekte word je niet meer zo oud

Het leven is donker, het leven is licht
Aan alle zieke mensen schenk ik dit gedicht
Het leven is warm, het leven is koud
Door deze ziekte wordt je niet meer zo oud

Het leven is samen, het leven is alleen
Het leven is lief, het leven is gemeen,
Het leven is hard, het leven is zacht
De ziekte was degene die de hoop heeft verkracht.

Luciano Ligeon, 6VW1

Niemand wil ziek zijn
Want dan heb je vaak veel pijn
Je moet dan vaak naar het ziekenhuis
En je bent bijna nooit thuis
Je vrienden en familie steunen je
En geven om je
Ze willen bij je zijn
Want kanker hebben is niet fijn

Nooit meer uit met je vrienden
Hoe zou jij dat vinden ’s
Avonds huil ik in mijn bed
Waarom heb ik nooit pret

Waaron ben ik niet zoals jij?
Normaal en altijd blij
Een vriendje kan ik nooit krijgen
Als ik verliefd ben,
Moet ik daar maar over zwijgen

Emaline Delgado, 1HV1

De vraag is of ik wel blijf leven
De vraag is of ik de moed op ga geven

Ik kan er niks aan doen
Ik blijf eraan denken
50% kansdat ik er niet meer zal zijn

Wie kan mij helpen
Wie wil mij helpen
Wie gaat mij helpen

Ik wil blijven leven
Ik geef de moed niet op
Maar alsnog blijft de vraag
Of ik wel blijf leven

Shainaaz Fatehmahomed, 3HA1

Mijn buurman had kanker
Hij werd alsmaar manker
Soms ging het goed, andere keren niet
Dan deed het me veel verdriet

Als hij thuis kwam, was hij altijd
Vrolijk, maar van binnen wist hij
Ook wel: waarom doe ik zo blij
Het gaat steeds slechter met mij

Soms willen de dokters niet
Zeggen wat hij had
Dan bleef hij eraan denken
Tot hij het vergat

Op het laatst hoefde hij
Niet meer naar het ziekenhuis
Toen zat hij thuis
Alleen nog achter de buis

Toen dat zelfs niet mee kon
Was het slecht met hem gesteld
Een paar dagen later werd er
Bij ons aangebeld

Mijn buurmeisje zei:
Er zijn geen verzorgers meer
Die voor hem zorgen
Want mijn papa is gestorven

Celine, 1TH1

Als je me vraagt wat ik ervan vind,
Zal ik dan antwoorden dat het met niet zint?

Ik bedoel, als er nog zo veel sterven,
Kan je beter mijn hart inpakken in een doos vol scherven.
Want de verschrikkelijke pijn die daar wordt gevoeld,
Is dat wel voor een gewoon, normaal mens bedoeld.

Ik bedoel, als een kind haar enige ouder kwijt raakt,
Kan het dan kloppen dat ze er alleen voor staat?
En als een moeder haar kind verliest,
Waar denk jij dan dat zij uiteindelijk voor kiest?

Dus al je me vraagt wat ik ervan vind,
Mag ik dan antwoorden dat het me niet zint?

Redencio Jozefzoon, 5V