Zondag 31 mei 2009
Op het moment van schrijven staan we iets verder dan de 4e wisselplaats Vandacourt. Helaas was de vaste wissel locatie bij de begraafplaats bezet en zijn we een paar km verderop gestopt. Het verschil met verleden jaar is nu dat we niet de beroemde gebakken eieren bij zonsopgang, maar een kleine 3 uur later en de gele koolvelden zijn veranderd in groene velden. Voor de rest blijven de broodjes wel in trek bij de teamleden en de bezoekers die een lopers wissel hebben. Er zijn wel een paar personen die minder geslapen hebben op het 3e wisselpunt bij Freniches. Net zoals verleden jaren is er een hond in de buurt die de gehele nacht blijft blaffen en zodra hij stopt nemen de hanen het van hem over. Een gezellige beestenboel midden in de nacht waar je rust zou verwachten.
Eind van de ochtend kregen via de telefoon te horen dat Jan Verheij helaas tussen het portier van het lopersbusje is gekomen. Gelijk bij een verpleegpunt aangeklopt en er naar laten kijken. Geukkig valt het mee, wel in 1e instantie veel pijn en een open wond(je) aan de bovenkant van de vinger. Later nog wel laten nakijken bij een ambulance die bij het steunpunt van Sophia staat. Jan kan gewoon de run vervolgen (met verbonden witte vinger), met de mededeling het in de gaten moet houden. Bij het steunpunt hangt altijd een gezellige sfeer. Hier hebben we ook onze tevreden klant, Nellie Cooman gezien en gesproken, die bij ons in Ahoy planten had gekocht en nu nog bij haar in huis staan. De lopers hebben zin in deze roparun aangezien er een hoog tempo wordt gelopen en alles goed verloopt. Bij de laatste wissels lopen we zelfs enkele minuten voor op schema. En gelukkig geeft de vinger van Jan geeft geen problemen tijdens het rennen zodat we het volledige aantal lopers kunnen behouden.
Op weg naar de wisselplaats Sebourg gaan we een verkeerde weg in. Op zich niet zo erg zou je denken je keert om en je bent weer in de juiste richting. Alleen bleek de praktijk anders te zijn dan de werkelijkheid aangezien de weg steeds smaller en hobbeliger wordt en wij natuurlijk met een touringcar rijden. Achter ons aan kwam ook de cateringsbus en de camper+motor. Uiteindelijk kwamen we via een onverharde weg uiteindelijk toch bij het parcours uit. Bij deze sorry motor rijder voor het stofhappen.
Bij Ghislenghien aangekomen hebben een leuk klein stukje grond die niet al te waterpas is, maar goed het is maar voor even. Het ligt wel aan een lange weg die geleidelijk omhoog loopt en zodoende een mooi decor vormt, maar geeft de loper en fietser wel weer een nieuwe uitdaging. Nadat we lekker gegeten hadden waren er nog wat worstjes over gebleven en tja dat is zonde om weg te gooien toch? Gerard had een leuk idee en pakte de pan op en ging langs de kant van de route staan en bood elke fiets begeleider die langskomt een worst aan en holt langszij mee. Zodoende gaat er toch nog een groot gedeelte van de worst op.
Bij deze willen we ook iedereen bedanken voor de vele sms en de gastenboek berichten die we tijdens de run krijgen erg leuk om te lezen.
