Alex Esmeijer

Groepsleider (OAS) Logistiek Zuid

Het is alweer 32 jaar geleden dat ik voor mijn afstudeerscriptie een project stervensbegeleiding aan het uitvoeren was in een streekziekenhuis, toen ik geconfronteerd werd met kanker in de familie. Mijn moeder bleek darmkanker te hebben en na een jaar haar thuis te hebben verzorgd overleed zij. Het gemis aan faciliteiten buiten de ziekenhuizen deed zich toen al voelen. 2 jaar geleden was het de beurt aan mijn vader, 6 weken duurde het proces, waarvan 5 weken in het ziekenhuis met beperkte faciliteiten.
Wat kan ik nog toevoegen aan het motto "Leven toevoegen aan de dagen, waar geen dagen meer kunnen worden toegevoegd aan het leven" .

Brenda Timmer

FloraHolland Conect

Al jaren was ik te vinden op de Coolsingel bij de finish lijn als de teams binnen kwamen na een mooi maar zwaar weekend. De Roparun is niet alleen een mooie sportieve prestatie om met je gehele team over de finish te komen. (Ik neem me petje nog steeds af voor iedere deelnemer ongeacht of hij/zij loopt, fiets, rijdt ect.) Nee, je bent er het gehele jaar mee bezig om zoveel mogelijk geld in te zamelen voor het goede doel waar de Roparun voor staat. Dat is al een apart avontuur op zich, om met je naaste collega of collega’s van andere afdelingen ideeën verzinnen en uit te werken om een zo hoog mogelijk bedrag binnen te halen. Vorig jaar was me dat zo goed bevallen, de teamspirit, de mensen langs de weg die je aanmoedigen (overdag als wel ‘s nachts) dat ik, zonder twijfel, er weer voor heb gekozen om mee te doen.

Dus ik zie jullie graag weer op de finishlijn in Rotterdam!!

Clinton Mangoenkarso

Teamleider Logistiek Middelen Beheer (Fustuitgifte)

De Roparun heeft als doel om in teamverband zoveel mogelijk geld in te zamelen voor mensen met kanker.

Ik heb me aangemeld om mee te doen aan de Roparun vanwege de sportieve uitdaging en vanwege de maatschappelijke betrokkenheid.

Ik vind het namelijk erg belangrijk om maatschappelijk betrokken te zijn en ben van mening dat de maatschappij erop vooruit gaat als we wat vaker en zonder eigen belang wat voor een ander doen.

Conny van der Hijden

Communicatieadviseur

Ik ben in 2003 door enthousiaste collega's benaderd om mee te helpen met de Roparun. Nadat ik die eerste dag had meegemaakt als lid van het promotieteam was ik al gelijk aangeraakt door het Roparunvirus. Het jaar erop ging ik voor het echie mee. Ik vond het supergaaf. Wat een mensen en wat een enthousiasme. Nu begreep ik ook dat je pas echt mee kan praten als je de Roparun zelf ervaren hebt, het is niet echt uit te leggen hoe het voelt. De afgelopen jaren hebben ook collega's, een vriendin, eigen teamleden en familieleden kanker gekregen. Voor sommige is er nog hoop dat het met medicijnen en behandelingen goed blijft gaan. Dat en het feit dat de opbrengst van de Roparun in zijn geheel naar het goede doel gaat maakt mij nog gemotiveerder om weer mee te doen. Na zeven jaar begeleiden op de fiets, kaart lezen, busje rijden, zorgen voor de lopers, heb ik in 2011 voor het eerst zelf de Roparun als loopster meegemaakt. Een geweldige ervaring die naar meer smaakte en daarom ben ik blij dat ik dit jaar weer als loopster mee mag.

Dirk Blom

Medewerker SPS

Hoi Nitzan.

Jij vraag aan mij wat mijn motivatie is? Wat moet ik daar op antwoorden? Zoals je weet ben ik een broertje kwijt geraakt door die ziekte, het is voor mij niet moeilijk meer om weer mee te doen met de Roparun.

Een gemotiveerd roparunner Dirk.

Ed van Pelt

Medewerker West 6

Waarom doet iemand mee aan de ROPARUN?
En in 2012 is dat al voor de 14^de keer. Als je 13 keer heb meegedaan, in mijn geval als loper, hoef je eigenlijk niets uit te leggen. Dit zegt eigenlijk al genoeg.
En ik zeg altijd "JE KAN BETER VOOR EEN ANDER LOPEN, DAN DAT EEN ANDER VOOR JOU LOOPT".
Voor veel mensen iets om over na te denken. Waar anderen hun ongelijke STRIJD verliezen, gaan wij in 2012 weer de STRIJD aan, om de ROPARUN zowel financieel als sportief te steunen.
Ed van Pelt

Emmely Bouthisma

Functioneel Applicatiebeheer

Toen ik in 2006 voor het eerst van de Roparun had gehoord, wat betreft de loop en het doel, was voor mij in eerste instantie de loop het eerst wat mij echt aansprak. Geld doneren dat kan altijd. Ik sta altijd open voor een sportieve uitdaging. Net als velen onder ons heb ik ook dierbaren verloren aan deze verraderlijke ziekte. De ene overleeft het een ander niet. De ene heeft meer zorg nodig een ander niet. Mijn moto; deelname aan de Roparun is een win, win situatie. Ik haal geld binnen om mensen te helpen en tevens ga ik een nieuwe uitdaging aan. Als je wil weten hoe mijn 3de Roparun deelname straks zal verlopen, dan raad ik je aan om deze site te bezoeken in het weekend van Pinksteren 2012, van 26 mei t/m 28 mei.

John van Leeuwen

Teamleider Bedrijfsbeveiliging

‘Ik ben een sociaal dier en vind het prachtig om hulpbehoevende mensen ook daadwerkelijk hulp te verlenen. Ik ben vijf jaar geleden gevraagd om mee te draaien in het cateringteam. Dat sprak me direct aan, omdat ik enerzijds een organisator bent en anderzijds veel thuis of in een workshop kook. Als je eenmaal mee bent geweest met deze estafetteloop, dan heb je het virus te pakken en dat laat je niet gauw los. Het lijkt me een bijzondere ervaring om nu ook weer een hele nieuwe route te volgen; vanuit Hamburg. Ik heb er weer helemaal zin in!’

Jos Cornelissen

Klok Ontwikkeling

Als er ergens gerend wordt en ik kan er bij zijn……………….. Twee keer van Rotterdam naar Parijs gelopen en 4 keer in tegenovergestelde richting. En, het bleef altijd kriebelen. Want deze loop had een onuitwisbare indruk gemaakt. Vroeger (sprak opa) startte je in Rotterdam waar eerst een 'promo-ronde' werd gelopen door de stad. Ik verzeker je dat als je eenmaal langs de Daniel den Hoed kliniek bent gerend waar personeel en zieken je buiten staan toe te juichen, je dit nooit meer zult vergeten. Niks spierpijntjes, krampjes, blaartjes of ander gezeur meer onderweg. Daar wordt je met je neus op een belangrijk feit gedrukt. Ik hoef er niet meer langs te gaan om te weten dat het geld hard nodig is. Eenmaal zien en geraakt worden is nooit meer vergeten! Ik ben er trots op dat ik mee mag doen! KAN doen. Een klein beetje verschil kan maken. En ja, nu dus een keertje vanuit Hamburg. Misschien raar, maar misschien ook niet. Ik liep, tot nu toe, tienmaal de marathon van Rotterdam en weet dus heel goed hoe het is om daar ontvangen te worden. Een stad waar 'niet lullen maar doen' en 'presteren naar vermogen' gewaardeerd worden. Ik hoef niet zo nodig naar New York. Ik heb genoeg aan eenmaal per jaar finishen op een afgeladen Coolsingel. Geweldig publiek en daar mag ik dit jaar zelfs twee keer finishen. Ik kan niet wachten.

Martha Van Den Bosch

Roparun: In mijn diepste diepste voel ik me sterk verbonden met het initiatief, de run, het "grootse". Het initiatief is fantastisch! De run hartverwarmend! Groots is iedereen en alles wat met het initiatief en de run verbonden is! Met dit alles verbonden voelen, is een bewustwording van vele dingen, die omgaan in jezelf. En een fijne beleving! FloraHolland: een thuishaven voor mij, een goed gevoel, prachtige crew, hartverwarmend, vernieuwend, warmbloedig, ervoor gaan, deelnemen, …Hiermee verbonden voelen, is krachtig, groots, gesteund voelen, groeien en vooral bloeien! Voor mij betekent deze deelname een combinatie van al het voorgaande met een sterk gevoel voor samenhorigheid en is zeker betekenisvol. Masseren doe ik ontzettend graag en brengt mensen dichter bij elkaar! Ieder op zich, welke taak je ook vervult, is een deel van het grote geheel en dus belangrijk!

Nitzan Mokasay

Flower Handling Service

Als ik mijn motivatie had moeten beschrijven voor mijn eerste Roparun 11 jaar geleden, dan was het makkelijk; een sportieve uitdaging met collega’s. Natuurlijk wist ik toen, net zoals iedereen wat kanker is, maar het is anders wanneer iemand in je directe omgeving ziek is/was. Op mijn allereerste team bijeenkomst hoorde ik van Herman van Holstein die onze teamcaptain was, "tijdens de passage naast de Daniel den Hoed kliniek ga je veel beter begrepen waarom wij naar Parijs lopen, en is het veel meer dan een sportieve prestatie op zich". Pas toen ik langs de kliniek liep begreep ik wat hij bedoelde. Patiënten die lopers aanmoedigen en andersom. Dat heeft mij doen beseffen waarvoor je loopt. Ik denk dat het wegvallen van deze passage voor het vertrek, het grootste gemis van het lopen van de Roparun, in omgekeerde volgorde is. Mijn eerste run was ook de warmste run die ik tot nu toe heb gelopen (tot 33°). Wegens 2 geblesseerde lopers, heb ik zo’n 85km afgelegd en niet de geplande 65. Hoe zwaar het ook was, en hoe moeilijk ik het zelf ook had, ergens boven Parijs zag ik een loper van een ander team, die meer dood dan levend bezig was om zijn doel te bereiken. Door deze twee momenten ben ik ‘besmet’ geraakt met het Roparunvirus. Ik ben verkocht aan dit evenement, vanaf het begin van de voorbereiding tot aan de finishlijn.

26 t/m 28 mei 2012 ben ik (in mijn stijlloze loopstijl) te vinden ergens tussen Hamburg en Rotterdam.

Richard Lammerts van Bueren

Technisch bedrijf

Mijn motivatie om aan de Roparun deel te nemen bestaat eigenlijk uit een tweetal aspecten.

Ten eerste vind ik het voor mijzelf en voor FloraHolland maatschappelijk gezien belangrijk om aan dit evenement deel te nemen, je kunt hier duidelijk je sociale gezicht laten zien.

Verder is het voor mijzelf een stok achter de deur om meer te gaan sporten na een ingrijpende operatie, waarna ik tot nu toe iets meer dan 50 kilo ben afgevallen. .

Rob Bouwels

Informatieanalist

Iedereen begrijpt wel de noodzaak van het steunen van een goed doel. Op moment dat je dan meer wil doen dan geven aan een collectant of geld overmaken ga je zoeken in welk goed doel je jezelf het meeste herkent. Van dichtbij heb ik meegemaakt wat een ziekte, naast het ziekzijn zelf, met je directe omgeving kan doen. Juist het leven leefbaar houden wordt vaak vergeten. Juist daarin wordt de opbrengst van Roparun vooral geinvesteerd. De mogelijkheid om deze sportieve prestatie neer te zetten als tegenprestatie maakt het grote verschil tussen doneren en actief betrokken zijn.